مقدمه:

دراقتصاد الكتريسيته ، شركت هاي توليد كنده ي برق موظفند ، مصرف كننده هاي خود را با قابليت اطمينان زياد ، با كيفيتي بالا و قيمت مناسب با توجه به محدوديت هايي از جمله حفظ محيط زيست ، قرارداد با ديگر شركا در سيستم هاي به هم پيوسته و با در نظر گرفتن قيودي نظير توان و نوع نيروگاه هاي موجود ، ميزان ذخيره ي سوخت مورد نياز نيروگاه هاي حرارتي ، ميزان آب موجود در مخزن ها براي استفاده ي نيروگاه هاي آبي ، و غيره تغذيه نمايد . براي نيل به اين اهداف بايد از طرفي ، تجهيزات مورد نظر نيروگاه ها و شبكه هاي انتقال و توزيع ، به نحو بهينه مورد استفاده و بهره برداري قرار گيرند (حد اقل سرمايه گزاري دراز مدت ) و از طرفي ديگر ، انرژي هاي اوليه ي موجود براي توليد برق (انواع سوخت ها ، آب ، ... ) به طرز بهينه، مورد مصرف واقع شوند(حداقل مخارج بهره برداري)، برنامه ريزي و بهره برداري بهينه در سيستم هاي قدرت از نقطه نظر زماني درچند مرحله به شرح زير انجام مي پذيرد:



برنامه ريزي دراز مدت (5-30 سال): در برنامه ريزي دراز مدت ،با در نظر گرفتن توان و تركيب و طول عمر نيروگاه هاي موجود، توانايي هاي شبكه هاتي انتقال و توزيع ، قرارداد هاي دراز مدت براي تبادل انرژي الكتريكي با شركا در سيستم به هم پيوسته، در مورد نوع و اندازه و محل احداث نيروگاه هاي جديد ، نحوه ى گسترش شبكه ، بستن ويا تجديد نظر در قرارداد ها تصميم گيري مي شود.