1-1: مقدمه

تولید پراکنده یا  Distributed Generation) DG )، عموماً عبارتست از تولید برق در محل مصرف، امّا گاهاً به تکنولوژی هایی گفته می شود که از منابع تجدیدپذیر برای تولید برق استفاده می کنند. خصوصیت مشترکی که در تعاریف مختلف تولید پراکنده به چشم می خورد این است که این مولدها نسبتاً کوچک بوده و ظرفیت آن ها معمولاً کمتر از 300 مگاوات می باشد و مستقیماً به شبکه توزیع وصل می شوند. بالا رفتن هزینه های انتقال و توزیع، به مولدهای تولید پراکنده این امکان را می دهد که برق تولیدی خود را به قیمتی ارزانتر در در اختیار مصرف کنندگان قرار دهند. بخصوص در سیستم های تجدید ساختار شده، تولید پراکنده می تواند در مناطقی که دارایLMP بالاتری هستند توجیه اقتصادی داشته باشد. علاوه بر این، تولید پراکنده امکان استفاده از منابع پاک برای تولید برق را فراهم می آورد.

1-2: تولید پراکنده(DG)

تعاریف ارائه شده برای تولید پراکنده تا حدودی متفاوت هستند. IEEE، تولید برق توسط وسائلی که به اندازه کافی از نیروگاه های مرکزی کوچکتر و قادر به نصب در محل مصرف هستند را به عنوان تولید پراکنده تعریف کرده است. IEA، واحدهای تولید کننده توان در محل مصرف یا در داخل شبکه توزیع که توان را به طور مستقیم به شبکه توزیع محلی تزریق می کنند را DG معرفی  می کند، اما در تعریف  CIGRE از تولید پراکنده آمده است که، تمام واحدهای تولید که دارای حداکثر ظرفیت تا 100 مگاوات باشند. این واحدها معمولاً به شبکه توزیع یا فوق توزیع متصل شده و به طور متمرکز برنامه ریزی و کنترل نمی شوند.        DGها به صورت میکرو (1وات تا 5کیلووات)، کوچک(5کیلووات تا 5 مگاوات)، متوسط(5 مگاوات تا50 مگاوات) و بزرگ(50 مگاوات تا 300 مگاوات) دسته بندی می شوند.                                             اتصال DGها به شبکه توزیع علیرغم مزایایی که برای شبکه دارد، باعث ایجاد هارمونیک در شبکه و کاهش امپدانس اتصال کوتاه می شود. همچنین اگر در هنگام خاموشی، DG متصل به شبکه به صورت جزیره ای کار کند، می تواند برای تعمیرکاران شبکه خطرناک باشد. امّا این مسائل باعث نادیده گرفتن مزایای این نوع از مولدها نمی شود، همانگونه که جدول (1-1) نشان می دهد استفاده از این مولدها در جهان در حال افزایش می باشد.