الکتریسیته ساکن

الکتریسیته ساکن





الکتریسیته ساکن حدود سال 600 قبل از میلاد توسط انسان شناخته شد و آن زمانی بود که تالس دانشمند یونانی برای اولین بار دریافت که ماده ای به نام الکترون یا همان کهربا در اثر مالش می تواند خرده سنگ ها و اجسام سبک را جذب نماید.به همین دلیل اسم این علم را الکتریسیته نهادند که از کلمه الکترون به معنی کهربا گرفته شده است.تا حدود سال 1800 میلادی دانشمندان روی ایجاد الکتریسیته با مالش تجربیاتی انجام دادند .در طی این آزمایش ها دریافته شد که این نیرو دو نوع است و به نام الکتریسیته مثبت و الکتریسیته منفی نامیده شدند.

در آن زمان به علت ناشناخته بودن ماهیت اتمی اجسام منشاء اصلی این نیرو ناشناخته بود ولی امروزه با شناخت ساختمان اتمی اجسام ماهیت این نیرو به سادگی قابل توجیه می باشد.

ساختمان اتم

همه اجسام در طبیعت از ذرات ریزی به نام اتم تشکیل یافته اند که دارای یک قسمت مرکزی به نام هسته و تعدادی الکترون است که این الکترونها به دور هسته در حال گردش می باشند.هسته از پروتون و نوترون تشکیل شده است که نوترون ها از نظر الکتریکی بدون بار یا خنثی می باشند.پروتون ها از نظر الکتریکی بار مثبت دارند و در نتیجه هسته بار مثبت دارد.الکترون ها نیز بار منفی دارند.و چون در حالت عادی تعداد الکترون ها و پروتون ها با هم برابر است پس اتم هر ماده در حالت عادی بدون بار می باشد.علت گردش الکترون ها به دور هسته نیز به خاطر وجود همین نیروی الکتریکی بین هسته و الکترون ها است.حال که مختصری با ساختمان اتم آشنا شدیم و متوجه شدیم که اتم مواد از نظر الکتریکی در حالت عادی خنثی یا بدون بار است راحتتر می توان ایجاد الکتریسیته ساکن در مواد در اثر مالش را توجیه کرد.

هنگامی که یک میله شیشه ای را توسط پارچه ابریشمی مالش دهیم تعدادی الکترون از میله شیشه ای به پارچه منتقل شده و در نتیجه میله شیشه ای به علت از دست دادن تعدادی الکترون یا همان بارهای منفی دارای بار مثبت شده و پارچه که الکترون های میله را دریافت کرده دارای بار منفی می شوند.

اجسامی که دارای بار اکتریکی هم نوع هستند یکدیگر را دفع و اجسامی که دارای بار الکتریکی مخالف هستند یکدیگر را جذب می کنند.